شتابدهنده بیبازار
گفتگو با مهسا رستمی، مدیر شتابدهنده فرهنگی پویش. درباره ورودی استعداد، خروجی بازار، و سرمایهای که در مرحلهٔ آزمایش میماند.
روند: پویش چند دوره است که تیم میگیرد؟
رستمی: چهار دوره. ورودیها درخشاناند. خروجی به بازار ناچیز است. ما منتور و فضای کار داریم؛ آنچه کم است، خریدار و کانال فروش است. دوره را تمام میکنند و دوباره به همان تنهاییِ اول برمیگردند.
روند: پس شتابدهی خودش گلوگاه است؟
رستمی: شتابدهی اگر به قرارداد وصل نباشد، فقط تقویم رویداد است. من دغدغهام تعداد تیم نیست. دغدغهام این است که سرمایه در آزمایشگاه بماند و هیچکس مسئولیت فروش را گردن نگیرد.
شتابدهنده بیبازار، فقط کارگاه امید است.
روند: از نهادها چه میخواهید؟
رستمی: خرید اولِ شفاف. اگر نهاد فرهنگی محتوا یا محصول خلاق میخرد، باید مسیر ورود تیمهای دوره را باز کند؛ نه اینکه بعد از اختتامیه، همه را به شانس بازار آزاد بسپارد. و مالکیت فکری را در قرارداد شتاب روشن کنید؛ ابهام، سرمایهگذار را فراری میدهد.
روند: سنجش موفقیت چیست؟ تعداد استارتاپ، یا فروش؟
رستمی: فروش. و ماندن تیم بعد از دوازده ماه. اگر این دو نباشد، ما کارگاه امید اداره کردهایم؛ با بروشور زیبا.