حق نشر بدون اجرا، فقط روی کاغذ است

ایران قانون مالکیت فکری کم ندارد. آنچه کم دارد، اجرایی است که ناشر، استودیو و تصویرگر بتوانند روی آن سرمایه‌گذاری کنند. کپی غیرقانونی بازی، زیرنویس بدون مجوز، طرح اسباب‌بازیِ کپی‌شده از قفسه وارداتی — این‌ها هزینه پنهان صنایع خلاق‌اند.

تنظیم‌گر اگر فقط محتوا را پیش از انتشار کنترل کند و بعد از انتشار رهایش کند، یک نیمه از زنجیره را دیده است. نیمه دیگر، حمایت از ارزش اقتصادی اثر است.